تبليغاتX
والاترین عشق




















والاترین عشق

گاهی وقت های آنقدر غرق آرزوهایت هستی که فراموش می کنی آرزوی کسی هستی

دلتنگی های ادمی را

                             باد ترانه ای میخواند

رویا هایش را

                        اسمان پر ستاره نادیده  می گیر

و هر دانه ی برفی

                         به اشکی نریخته می ماند.

سکوت

                  سرشار از نا گفته است

از حرکات نا کرده

                           اعتراف به عشقهای نهان

و شگفتی های بر زبان نیامده   

                                      در این سکوت

حقیقت ما نهفته است

                              حقیقت تو من

برای تو و خویشتن

                               چشمانی ارزو می کنم

که چراغ ها و نشانه ها را

                                      در ظلمات مان ببینند

گوشی

                          که صدا ها و شناسه ها را

در بیهوشی مان بشنود

                                   برای تو و خویش روحی

که این همه را

                            در خود گیرد و بپذیرد

و زبانی

                         که در صداقت خود

ما را از خاموشی خویش

                                     بیرون کشد

و بگذار

                         از ان چیزها که در بندمان کشیده است

سخن بگوئیم.

 

 

 

 

نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم فروردین 1385ساعت 13:51 توسط مهران| |

درسته که جوونیم

                                        اما دلامون پیره

آخه همه روزامون                 

                                        تو تنهایی اسیره

درسته که می خندیم            

                                        اما با گریه شادیم

به خاطر سرنوشت

                                       تو غصه ها افتادیم

آره می گم ما بهاریم

                                         اول و تازه کاریم

ولی تو این روزگار

                                         دلخوشیی نداریم

درسته که زنده ایم

                                         داریم نفس می کشیم

مرگ و شکست و با هم

                                         کم کم داریم می کشیم

نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم فروردین 1385ساعت 10:45 توسط مهران| |

خداحافظ
نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم فروردین 1385ساعت 19:48 توسط مهران| |

 

 

 

می دونم می دونم نمی خوای بمونم!

نوشته شده در پنجشنبه دهم فروردین 1385ساعت 20:55 توسط مهران| |

تصور کن اگه حتی تصور کردنش سخته جهانی که هر انسانی تو اون خوشبخت خوشبخته . جهانی که

 تو اون پول و ثروت و قدرت ارزش نیست جواب همصدایی ها پلیس ضد شورش نیست نه بمب هسته ای

داره نه بمب افکن نه خمپاره دیگه هیچ بچه ای پاشو روی مین جا نمیزاره . همه ازاده ازادند همه بی درد

بی دردند تو روزنامه نمیخونی نهنگ ها خودکشی کردند . جهانی رو تصور کن بدون نفرت و باروت بدون

ظلم خودکامه بدون وحشت و تابوت جهانی رو تصور کن پر از لبخند و ازادی لبالب از گل و بوسه پر از تکرار

 ابادی . تصور کن اگه حتی تصور کردنش جرمه اگه با بردن اسمش گلو پر میشه از سر مه. تصور کن

جهانی رو که زندان توش یه افسانست تمام جنگ های دنیا شدن مشمول اتش بس کسی اقای عالم

نیست برابر با همند مردم دیگه سهم هر انسانه تن هر دونه ی گندم بدون مرز و محدوده وطن

یعنی همه دنیا تصور کن تو میتونی بشی تعبیر این رویا.

نوشته شده در چهارشنبه نهم فروردین 1385ساعت 11:41 توسط مهران| |

دوست دارم...

می دونم یکی تو دنیاس

که وقتی دلم می گیره

وقتی که بغض تو گلومه

اون واسم دل نگرونه

........................................................................................................

مال منی

با کارات آتیش به جون من می زنی

می دونی که آخرش مال منی

همه شب تا به سحر خواب ندارم

گل من از عشق تو تاب ندارم

.........................................................................................................

دوری هرگز

دل من بی تو صبوری نداره

آخه دل طافت دوری نداره

گل ناز زندگیم با من بمون

واسم از عاشقی و وفا بخون

..........................................................................................................

دیگه دوستم نداری؟

گفتی از عشقم برو بیرون

باشه باشه باشه باشه نا مهربون

من که دیگه از تو دور شدم

مسه یه فانوس بی نور شدم

...........................................................................................................

دوستت دارم..

هنوزم دوست دارم دلم می خواد داد بزنم

تو عشق منی چه جور ازت دل بکنم

.............................................................................................................

من و تو

زود به آخر رسیدم

حرفام میون من و تو

پا گذاشته انگاری سرما میون من و تو

کی نشسته راست بگو

توی دلت به جای من

که دیگه نمی رسه

به گوش تو صدای من

نوشته شده در دوشنبه هفتم فروردین 1385ساعت 20:6 توسط مهران| |


Design By : Night Skin